درباره تهران تاریخی حساس هستیم
تندیس مولانا در میدان خیام
در پایتخت گزینیِ تهران
دومین شماره از ماهنامه الکترونیک تهرانشهر منتشر شد
نخستین شماره از ماهنامه الکترونیک تهرانشهر منتشر شد
درس گفتار «تئاتر شهر و عناصر پیرامونی» منتشر شد
درس گفتار سینما و سینماداری در خیابان لالهزار منتشر شد
نشست معرفی و نقد و بررسی کتاب «روایت قتل پادشاه» برگزار شد.
دفتر نخست از مجموعه کلیمیان ایران منتشر شد
دفتر تکیه دولت منتشر شد
نشست نمایش و نقد و بررسی مستند «تکیه دولت» برگزار شد.
دفتر شناخت محله اودلاجان منتشر شد
دفتر راهنمای تخصصی خانه موزه مقدم منتشر شد
شناختنامه میرزاده عشقی منتشر شد
درس گفتار کوچه اتابک منتشر شد
دفتر راهنمای تخصصی موزه ایران باستان منتشر شد
درس گفتار کوچه دندانساز منتشر شد
درس گفتار باغ علاءالدوله منتشر شد
درس گفتار کوچه پشت شهرداری منتشر شد
درس گفتار باغ لالهزار منتشر شد
نشست پنجم کارگاه تخصصی «سرگذشت خیابان لالهزار» برگزار شد.
نشست چهارم کارگاه تخصصی «سرگذشت خیابان لالهزار» برگزار شد
نشست سوم کارگاه تخصصی «سرگذشت خیابان لالهزار» برگزار شد.
دومین نشست از مجموعه نشستهای کارگاه «سرگذشت خیابان لالهزار» برگزار شد.
نشست نخست کارگاه تخصصی «سرگذشت خیابان لالهزار» برگزار شد.
چرا به خوانندگان لالهزاری سرکوفت میزنند؟
در اهمیت حسین کریمان بودن
دارالفنون در اوایل سال ۱۲۶۶ هجری قمری در زمینی که پیش از این سربازخانهای بوده و در شمال شرقی ارگ واقع شده بود، گذاشته شد. طراحی این بنا را میرزا رضای مهندس تبریزی، یکی از پنج محصلی که به دستور عباس میرزا به انگلستان فرستاده شده بود تا در رشته مهندسی تحصیل کند، انجام داد.
این حرکت نهتنها به رشد علمی و فرهنگی جامعه ایرانی کمک کرد، بلکه باعث ایجاد تغییرات بنیادین در نحوه تفکر و نگرش مردم نسبت به علم و دانش شد. هنگامی که معلمان خارجی به ایران آمدند مصادف بود با اینکه به مدت سه روز، قبل از ورود آنها به ایران، امیرکبیر از سمت خود عزل شده بود و دوره صدارت میرزا آقاخان نوری شروع گشته بود پس امیرکبیر از جانداود خواست که به پیشواز معلمان برود و از آنها استقبال کند.